خونى كه بيشتر از درهم است ببيند ، ونداند از زخم است يا خون ديگر ، جائز نيست كه با آن نماز بخواند . ( مسأله 862 ) اگر چند زخم در بدن باشد وبطورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود ، تا وقتي همه خوب نشده‌اند نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد ولى اگر بقدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام كه خوب شد ، بايد براي نماز بدن ولباس را از خون آن آب بكشد . ( مسأله 863 ) اگر سر سوزنى خون سگ ، يا خوك ، يا كافر ، يا مردار ، يا حيوان حرام گوشت در بدن ، يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است وبنابر احتياط خون حيض ونفاس واستحاضة نيز چنين است . ولى خونهاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت اگر چه در چند جاى بدن ولباس باشد ، در صورتي كه روى هم كمتر از درهم باشد نماز خواندن با آن اشكال ندارد . ( مسأله 864 ) خونى كه به لباس بي آستر بريزد وبه پشت آن برسد ، يك خون حساب مىشود ، ولى اگر پشت آن جدا خونى شود ، در صورتي كه به هم نرسد بايد هر كدام را جدا حساب نمود پس اگر خونى كه در پشت وروى لباس است روى هم كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحيح ، واگر بيشتر باشد ، نماز با آن باطل است . ودر صورتي كه به هم برسند بنابر احتياط همين حكم را دارند . ( مسأله 865 ) اگر خون روى لباسى كه آستر دارد بريزد وبه آستر آن برسد ، يا به آستر بريزد وروى لباس خونى شود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خون روى لباس وآستر كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحيح ، واگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است . ( مسأله 866 ) اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد ، ورطوبتى به آن برسد كه أطراف را آلوده كند ، نماز با آن باطل است ، اگر چه خون ورطوبتى كه به آن رسيده به اندازه درهم نباشد ، ولى اگر رطوبت فقط به خون برسد وأطراف را آلوده نكند ، ظاهر اين است كه نماز خواندن با آن اشكال ندارد . ( مسأله 867 ) اگر بدن يا لباس خونى نشود ، ولى بواسطة رسيدن با رطوبت به خون نجس شود ، اگر چه مقدارى كه نجس شده كمتر از درهم باشد ، نمىشود با آن نماز خواند .